درست و ملك الموت روح مرا و قبر پيكر مرا من در بين هشت امر گرفتارم . ج - روايت شده كه موسى بن جعفر عليه السلام خوش صدا بود و قرآن خوب ميخواند ، روزى فرمود حضرت على بن الحسين كه قرآن ميخواند گاهى از رهگذران كه صداى آن جناب را مىشنيدند از صداى ايشان غش ميكردند امام اگر كمال قدرت خود را در اين امور اظهار كند مردم تاب تحمل ندارند . عرضكردند مگر پيامبر بر مردم نماز نميخواند و صدايش به قرآن بلند نميشد فرمود پيامبر باندازه‌اى كه طاقت داشتند ميخواند . در كافى است على بن الحسين از همه مردم خوش صوت‌تر بود در قرائت قرآن سقاها در خانه‌اش ميگذشتند همان جا ميايستادند و گوش به قرآن خواندن ايشان ميدادند حضرت موسى بن جعفر نيز خوش‌صداترين مردم بود . يونس بن يعقوب از حضرت صادق نقل كرد كه فرمود على بن الحسين هنگام وفات بفرزندش امام باقر فرمود با اين شتر بيست مرتبه به مكه رفته‌ام و يك شلاق به او نزده‌ام هر وقت مرد او را دفن كن كه گوشتش را درندگان نخورند زيرا پيغمبر فرمود هر شترى كه هفت مرتبه در موقف عرفات حاضر باشد خداوند او را از چهار پايان بهشت قرار ميدهد و نسل او را مبارك مىكند . وقتى شتر مرد حضرت باقر گودالى حفر نمود و او را دفن كرد . محمد حلبى گفت از حضرت صادق شنيدم كه وقتى على بن الحسين و خانواده‌اش را پيش يزيد بن معاويه لعنة الله عليهما آوردند آنها را درون خانه‌اى خرابه جاى دادند ، بعضى از همراهان امام گفتند ما را در اين خانه جاى داده‌اند كه بر روى ما خراب شود و بميريم . نگهبانان كه رومى بودند اين حرف را شنيدند و به زبان رومى گفتند به اينها نگاه كنيد ميترسند خانه بر سرشان خراب شود با اينكه فردا آنها را مىبرند و ميكشند امام فرمود در ميان ما هيچ كس جز من زبان رومى را نميدانست . مناقب - حضرت صادق فرمود على بن الحسين با وقار و سنگينى تمام راه ميرفت هرگز تكبر و خودخواهى نداشت .